Tijd voor een nieuw verhaal. De afgelopen weken was het erg mooi weer in het weekend dus druk met aan het strand liggen en andere dingen.

Mijn stage bevalt erg goed en is zeer divers. Er zijn een aantal mensen bij gekomen wat het een stuk gezelliger maakt. We houden ons de afgelopen dagen bezig in de zogeheten “tree nursery”, een plaats waar zaden die in de jungle zijn verzameld worden ontkiemd en verzorgd tot ze groot genoeg zijn. Daarna worden ze geplant op stukken grond die zijn aangekocht, om zo het areaal bos te vergroten.

Verder zijn we bezig geweest op het gebied van eco toerisme. Op een beurs in Sao Paulo probeerden we zowel de naamsbekendheid te vergroten als te netwerken. Eco toerisme is een markt die sterk in opkomst is en biedt de lokale bevolking een goed alternatief als jager of boer(lees jacht of platbranden van stukken regenwoud). Voor de komende weken staat op het programma een bezoek aan de Rio+20 top in Rio de Janeiro, een vlindertuin bekijken in Belo Horizonte om inspiratie op te doen op het gebied van eco toerisme, en een meerdaagse trektocht door de jungle. De maaltijden zijn zoals altijd van uitstekende kwaliteit met bonen, bonen en af en toe eens iets anders.

Tot zover wat ik zoal doe in de jungle. Het werk is qua tempo goed te doen, de uitdaging zit hem vooral in de culturele verschillen. Een van de zaken die ik nogal moeilijk vind is het feit dat mensen hun afspraken niet nakomen, enkele voorbeelden:

Laten we morgenmiddag naar het strand gaan: Als ik zin heb ga ik morgen naar het strand.

Zullen we straks aan die opdracht werken?: Eerst even lunchen, we kijken later wel verder.

Ik weet niet of ik daar vandaag nog tijd voor heb, misschien later op de dag: Ik heb gisteren teveel gezopen en een dijk van een kater, ik ga zo eerst even slapen.

Zullen we wat te eten maken? Ik heb honger! Jij gaat wat koken dan kan ik douchen, dan kunnen we daarna eten.

Inmiddels heb ik me er maar bij neergelegd, het kost je je humeur om daar elke keer over op te winden. Kwestie van zoveel mogelijk in de flow van de dag proberen mee te gaan. Laten we hopen dat ik dit gedrag niet ga overnemen dan wordt het in Nederland een complete puinhoop.

Een ander cultureel verschil wat me nogal opvalt is dat mensen nogal losse handjes hebben. De politie heeft hier de gewoonte om dieven eerst even te ”heropvoeden” met de wapenstok voordat ze worden gearresteerd. Wellicht zijn de agenten in de leer zijn geweest bij Hero Brinkman….. Als de dief geluk heeft kunnen de agenten voor een klein bedrag worden omgekocht.

Maar niet alleen mannen hebben hier last van. Ook vrouwen willen de handjes nog wel eens laten wapperen. De vrouwen zijn af en toe nogal jaloers, mede omdat mannen hier alles behalve trouw zijn. Mijn danspartner die geregeld per ongeluk op mijn tenen stond is vergeleken bij deze dames een engeltje. Stuur je me trouwens nog chocola op? Hier is het duur en niet bepaald lekker…

Ook is het regelmatig opruimen van je kamer een bittere noodzaak. In Nederland werd dat nogal eens uitgesteld, maar dat kan hier niet. Indien je het niet zelf doet, heb je een hele verzameling aan biodiversiteit in je kamer die je een handje helpt. Zelf proefondervindelijk achter gekomen na het nuttigen van een zak chips in bed.

Nog Iets anders is voetbal en haar aanhang. Een sport die in Nederland vooral associaties oproept van fanatieke tokkies die een uitlaatklep nodig hebben op zondag middag. Neerlands trots wat zijn uitkering opspaart om een seizoenkaart te kopen van hun cluppie. Voetbal wordt hier helaas nog intenser beleefd dan waar dan ook. Een lokale Braziliaan vroeg voor welke club ik was. We zaten op dat moment in de kroeg naar een schijnbaar belangrijke wedstrijd te kijken. Ik heb een paar minuten geprobeerd uit te leggen dat ik voetbal maar niets vond, wat niet in dank werd af genomen. Ook vrouwen zijn erg fanatiek en er is echt elke dag wel voetbal op tv. Het meest vervelende zijn nog wel de advertenties die tijdens de wedstrijd op je beeld verschijnen waardoor je op tv niets meer ziet.